Από την πρώτη στιγμή που αποφάσισα να δώσω κατατακτήριες και μου εξήγησαν στο φροντιστήριο το διάβασμα που χρειάζεται και το πρόγραμμα και τη συνέπεια που απαιτείται, για να καταφέρεις κάτι τέτοιο, δεν σας κρύβω ότι αναρωτήθηκα 《Τι πάω τώρα να κάνω;》. Πάντα ήμουν μαθήτρια που διάβαζα, αλλά ποτέ δεν μπορούσα να μάθω απέξω κείμενα ή να αποστηθισω ατελείωτες λεπτομέρειες.Το μόνο που έκανα είναι να μελετάω με τις ώρες (με πολλά διαλείμματα) και να προσπαθώ να κατανοήσω αυτό που διαβάζω σε βάθος και μετά να το αναπαράγω με δικό μου τρόπο. Έτσι, καταλαβαίνετε οι βαθμοί μου δεν ήταν και οι καλύτεροι δυνατοί. Σε κάποια στιγμή, βασικά σε πολλές στιγμές, βλέποντας πόσο καλά τα πηγαινουν άλλα παιδιά και ποσο μπροστα στο διαβασμα ηταν, δεν σας κρύβω ότι απογοητευτηκα και μέσα μου τα είχα παρατήσει. Κάπου στο καλοκαίρι είπα στους καθηγητές μου ότι δεν μπορώ άλλο, θα τα παρατήσω. Είχα χάσει τον εαυτό μου και το στοχο μου.Όμως, για καλή μου τύχη ήταν ΠΑΝΤΑ δίπλα μου αυτοί οι υπέροχοι άνθρωποι..ο κύριος Μιχάλης, η κυρία Στέλλα και η κυρία Ευαγγελία που με στήριζαν σε κάθε δύσκολη στιγμή και με σήκωναν να ξανά προσπαθήσω! Και λέω άνθρωποι και όχι καθηγητές, γιατί πρώτα είναι δίπλα στον καθένα και τον βοηθάνε σαν δικό τους άνθρωπο που θέλουν το καλό του και μετά τον αντιμετωπίζουν σαν μαθητή. Κάθε φορά που πήγαινα στο φροντιστήριο ήμουν χαρούμενη και ανυπομονούσα να ξανα πάω, γιατί ήταν ένα ευχάριστο διάλειμμα για εμενα και θα έβλεπα πάλι τους ανθρώπους που θα με έκαναν να πατήσω ξανα στα πόδια μου και να πιστέψω στις δυνάμεις μου! Δεν έχω λόγια για το πόσο με βοήθησαν να πραγματοποιησω το όνειρο μου και τους ευχαριστώ βαθύτατα! Αν λοιπόν σκέφτεστε να κυνηγησετε το όνειρο σας, το φροντιστήριο Παραλλαξη είναι ο καλύτερος συνοδοιπόρος για αυτό το ταξίδι!
Άρθρο